Svakalega langt síðan ég bloggaði, en ég er líka búin að missa allt tímaskin, held að þessi færla verði góður vitnisbuðrur um það. Ég er búin með meira en einn þriðja af dvölinni, er ekki alveg að ná því.  Allavega, á föstudaginn eftir síðustu færslu fór ég með Don  til Auckland á sýningu þar sem við skoðuðum módel af lestum. Kannski ekki alveg minn hlutur en hann virtist skemmta sér og þetta var bara frekar áhugavert, fannst pínu fyndið að sjá fullkomin módel af lestum sem einhverjir kallar hafa eitt upp í tuttugu árum að búa til. Svona smá nördalegt.  Ú, fórum svo í bakarí og fengum yndislegar gúllasbökur (steak and cheese pie) og afgan smáköku. Jebb, líf mitt hér snýst greinilega einungis um mat þar sem ég man hvað ég át fyrir þetta löngu.

   Á laugardagsmorguninn vöknuðum við SNEMMA,  og vorum komin út úr dyrunum fyrir 8. Við keyrðum í gegnum Pukekohe og héldum áfram suður. Við keyrðum áfram  þar til við komum að Cambridge, þar sem við fórum í heimsókn til bróður Lynette. Stoppuðum þar í svona hálftíma/fjörtíu mínútur yfir tebolla. Héldum svo áfram þar til við komum að bæ sem ég er búin að gleyma hvað heitir.  Það áhugaverða við hann er að mörg húsin voru í laginu eins og húsdýr. Ég hef myndir mér til sönnunar. Við fórum á kaffihús til að borða morgunmat og ég fékk mér risastóra súkkulaðiköku og  súkkulaðihristing, sem ég áttaði mig eftir á að var ekki svo sniðugt, þar sem næsta stopp var rétt fyrir utan Lake Taupo. Jet Boating! Það var æðislegt, en var frekar hrædd um að morgunmaturinn færi að segja til sín.  Sem betur fer gerðist það ekki og þetta var bara geggjað gaman. Fórum svo að skoða fossinn og ána þar sem ég gat ekki tekið myndavélina með í bátinn.

 Eftir það keyrðum við svo bara til Taupo og fórum á mótelið sem við gistum á í eina nótt.  Við löbuðum á ströndinni og niðrí miðbæinn og eyddum deginum bara þannig. Morguninn eftir fórum við snemma af stað, pökkuðum saman og fengum okkur morgunmat á einhverju kaffihúsi, keyrðum svo til Rotorua. Við fórum eiginlega strax á hverasvæðið eftir að hafa skráð okkur inn á mótelið.  Þetta ver frekar ólíkt íslandi fyrir utan lyktina, þar sem Maóri ættbálkar actually búa á svæðinu. Leiðsögumaðurinn sýndi okkur hvernig þau elda matinn með því að setja þá í  poka og binda pokana við hverina, frekar áhugavert.  Kirkjugarðurinn þarna er líka einungis með kistur úr steini sem liggja ofan á jörðinni, þar sem ef að einhver myndi grafa kistu niður í jörðina myndi hún í rauninni lyftast upp með tímanum og koma aftur upp á yfirborðið eftir einhvern tíma. Þetta var mjög skemmtileg ferð fyrir utan það að það HELLIRINGNDI allann tíma.  Þegar við vorum búin í skoðunarferðinni um svæðið fórum við inn í lítinn samkomusal þar sem nokkrar konur og tveir eða þrír menn sungu og dönskuðu Maóri söngva, og sýndu okkur hvernig á að búa til pils úr bambus(?). Ég ætlaði að láta taka mynd af mér með einhverjum úr sýningarhópnum en linsan á myndavélinni var svo full af móðu að ég hætti við.

Það var heitur pottur á mótelinu! Það er ekki bað í húsinu hérna svo það var æðislegt að fara í heitann pott þegar maður kom inn úr rigningunni.  Morguninn eftir fórum við á geðveikt kúl kaffihús sem var ótrúlega artí með sögur af fyndnum gæludýrum á veggjunum og í staðinn fyrir venjuleg númer á borðunum fær maður einhvern random hlut, eins og gerviblóm í potti eða traktór úr tréi.

   Það var ákveðið að fara heim úr því að veðrið var hryllilegt, og koma frekar seinna í dagsferð og skoða Hobbiton og svona, svo ég hef ekki enn gert það, hlakka samt til.  Við stoppuðum í búð sem selur óendanlega dýr glerverk, en það var hægt að sjá gaurana blása glerið, það var frekar kúl.  Svo keyrðum við bara heim.

Restin af fríinu var frekar einmanaleg, ef satt skal segjast, ekki mikið að gerast. Ég uppgövaði reyndar nýsjálenskan þátt, Outragious fortune, sem er algjör snilld. Hékk yfir þeim það sem eftir var vikunnar. Ég fór á laugardaginn eða sunnudaginn (þetta er LANGT  síðan) ein í moll í  Manukau. Keypti bók eftir Jodi Picoult. Bækur hérna eru dýrar, en ég sá samt ekki eftir því það sem hún var mjög góð, og eftir að hafa keypt breaking Dawn á sínum tíma fyrir 4000 kall og æla nánast eftir á fannst mér þetta frekar góð kaup. Ég og Lynette fórum líka út að hjóla, var á hjóli með versta hnakki sem ég hef nokkurntíman setið á, búin að fitna um tíu kíló og hef ekki sest á hjól í meira en ár, svo þið geið ímyndað ykkur hvernig það gekk.

 Ég byrjaði aftur í skólanum eftir tveggja vikna frí á mánudaginn (finnið dagsetningua sjálf ef þið viljið, er ekki að nenna því) Þið hafið líklega gaman af því að ég féll í öllu nema listasögu. Ég bjóst svosem ekki við öðru en var samt smá fúl útaf enskunni. Kennarinn tilkynnti það hinsvegar að allur bekkurinn hafi fallið svo ég ætla ekki að pæla mikið í því.

 Á föstudaginn í fyrstu vikunni eftir fríið fékk ég að sleppa skólanum og Don tók mig á “Calf club” í svæðisskólanum. Krakkar taka að sér nýfædd lömb, kálfa eða geitur og ala þá upp sem heimalinga, og á þessum degi taka þau dýrin með sér í skólann og sýna þau. Þetta var æðislegt, ég fatta ekki af hverju þetta er ekki gert í sveitaskólum á Íslandi. Þau áttu að kenna dýrunum að koma þegar kallað var á þau og ganga við hæl í bandi og svona, var frekar skondið að sjá þegar strákur kallaði á lambið sitt og það hljóp í gagnstæða átt. Allavega, Don keypti súkkulaðiköku!:D Eyddi afganginum af deginum fyrir framan sjónvarpið. James og Rebekka komu svo í mat um kvöldið.

Á laugardaginn átti eiginmaður vinkonu Lynette áttræðisafmæli. Ég hafði hitt þau áður, skemmtilegt fólk. Allavega, við fórum í ágæta afmælisveislu til þeirra um kvöldið, góður matur:D

Á sunnudaginn fóru Don og Lynette í aðra afmælisveislu til systur Dons, ég snéri mér útúr því og hélt áfram með Outragious fortune maraþonið mitt.

Man EKKERT hvað gerðist í skólanum þá vikuna, nema hvað næsta helgi var labor weekend, svo það var frí á mánudaginn.  Held að Helen hafi átt afmæli á þrðjudaginn, ef ég er ekki að rugla saman vikum. Allir í hostfjölskyldunni harðbönnuðu mér að kaupa gjöf handa henni svo ég bakaði bara smákökur.

Á laugardaginn (þá helgi) fór ég með Noru frá Sviss til One Tree Hill í Aukland, þar sem við hittum fullt af öðrum skiptinemum. Það var geggjað gaman, át samt yfir mig af McDonalds, mjög ógeðslegt eftir á. Allavega, veðrið var frábært, við klifruðum ( ekki alveg en samt) upp á topp og villtumst þegar við komum niður, fórum síðan aftir á mcdonalds (yep) og átum endalaust af ís. Enduðum svo heima hjá hostfjölskyldu Alice frá Frakklandi.

Búin að steingleyma hvað gerðist restina þá vikuna. Úff.

 Ég get svo svarið það að ég man nánast ekkert hvað ég gerði seinustu vikurnar. Ég hékk eitthvað með Ana utan skólans. Tímarnir fóru samt að verða frekar tilgangslausr þar sem allir voru að undirbúa sig fyrir próf sem ég tek ekki. Á miðvikudaginn í síðustu viku var síðasti skóladagurinn. Við fórum á klukkutíma langt assembly þar sem geðveikt trekkt skólastýra lét okkur syngja nýsjálenska þjóðsönginn svona þrisvar sinnum. Auðvitað á síðasta skóladeginum voru allir bara geðveikt spenntir og happy, og þetta var frekar fyndið, að sjá kerlinguna reyna að hafa stjórn á einhverjum þrjúhundruð nemendum sem gátu ekki beðið eftir því að komast útúr salnum. Eftir skólann hitti ég Ana og Bekki frá Þýskalandi, við fórum heim til Bekki þar sem hostbróðir hennar bauðst til að skutla okkur til Ana, og við höfðum bara gamaldags sleepover. Horfðum á Chocolat (GEGGJUÐ!) og Devil Wears Prada. Morgunin eftir gengum við til Clarks beach. Þið getið verið stollt af mér þar sem fram og til baka er u.þ.b. 8 km, auk þess sem ég labbaði svo heim.  Brann bara smá.

Allavega, ekki mikið gerst síðan. Er að hugsa um jólagjafir og allir þeir sem vilja jólakort látið mig vita núna því annars kemst það ekki til skila fyrir jól. BTW, sendi bara þeim jólakort sem senda mér til baka líka.  Við erum að reyna að skipuleggja ferð til Nelson á suðureynni, þar sem ég verð hjá vinkonu Lynette. Er samt ekki 100% viss um hvenær það gerist. Hlakka til. Látið í ykkur heyra!

Það er farið að verða mjög erfitt að muna hvað ég gerði fyrir hvað? Þremur vikum? Man samt eftir því að helgin var mjög skemmtileg. Ég fór í bíó á laugardaginn (fyrir 3 vikum) með Helen. Við héngum í mollinu , fengum okkur subway sem var ekkert eins og íslenskur subway því miður, þarf að venjast því. Brauðið var öðruvísi, sósan öðruvísi og kjötið öðruvísi. Suckar. Ætlaði að kaupa buxur en þið vitið hvernig ég er í fatainnkaupum:S Komst líka að því að andlitskremið frá Clinique sem ég ætlaði að kaupa kostaði meira en átta þúsund krónur, svo ég fór í Foodtown (stórmarkaður) og keypti eitthvað frá Nivea á þúsundkall.  Allavega, við fórum á the Ugly Truth, varð fyrir smá vonbrigðum. Eftir eyddum við örugglega nokkrum klukkutímum í geisladiska/dvd/ hljómtækisverslun, skemmti mér líklega miklu betur þar heldur en yfir myndinni. Svo keypti ég allt sem ég þurfti í snúða.

Ég bakaði snúðana á sunnudaginn, þeir heppnuðust ágætlega en ekki alveg fullkomlega. Við Helen vorum búnar að horfa á 3 seríur af Greys Anatomy yfir vikurnar, og þar sem sú fjórða var í leigu tók hún Privat practice í staðin. Sem sagt, fyrri hluti dagsins fór í að glápa á private practice og éta snúða. Um kvöldið var AFS fundur. Allir áttu að koma með þjóðernislegann mat svo ég varð að fórna snúðunum mínum. Allavega,  Nora frá Sviss var með tvær vinkonur sínar frá Sviss með sér, og önnur þeirra hafði verið skiptinemi á Íslandi og fór í MH!  Hún talið nánast fullkomna íslensku. Þið getið rétt svo ímyndað ykkur hvað það var ruglandi að tala við svissnenska stelpu á íslensku í enskumælandi landi með fullt af fólki allstaðar að úr heiminum í kringum sig. Eitthvað meira frá fundinum? Ó, Hanna frá Íslandi kom með íslenskar pönnukökur, það var yndislegt.

Skólavikan var frekar snubbótt. Ég áttaði mig á mánudaginn að ég hafði ekki enn valið fög fyrir næsta ár, við áttum að gera það fyrir mánuði eða eitthvað. Ég þurfti semsagt að fara til the Head of House og velja fög. Eftir mína yndislegu reynslu í stærðfræði síðustu mánuðina ákvað ég að hætta í þeim  tímum og taka classics í staðin (saga um fornrómverja og grikki) ég tek allt annað það sama en ákvað að prófa ensku sem er fyrir hærra level, reyni bara að skipta ef það gengur ekki. Ég sé semsagt fram á mikla og langa sögutíma eftir áramót. Það var starfsdagur á miðvikudaginn og á fimmtudaginn var myndlistarpróf (þau mæta og vinna) sem ég þurfti ekki að mæta í því að ég er ekki að vinna sama verkefni (smá monnt: skissubókin mín lítur stórglæsilega út, þó ég segi sjálf frá). Það var próf í listasögu á föstudaginn. Vona að mér hafi gengið ágætlega, gat skrifað tvær ritgerðir af þremur. Þar sem rúturnar koma á sama tíma og venjulega en prófið er í þrjá tíma fór ég með Ana frá Costa Rica og hóstsystur hennar Nicole niðrí bæ, fengum okkur subway og löbbuðum um bæinn, mamma Nicole kom svo og sótti okkur og skutlaði mér heim (þær búa í pínulitlu þorpi í tveggja kílómetra fjarlægð). Um helgina var svo AFS camp þar sem við hittum alla úr norðurhluta landsins. Þar sem ég er yfrimáta löt og Þóra var búin að blogga um búðirnar ætla ég í staðinn fyrir ritstuld að  birta linkinn á heimasíðuna hennar:   http://thoranz.bloggar.is/ 

Það var enskupróf á mánudaginn, náði að skrifa eina ritgerð af  tveimur.  Og úú, þegar ég var að vafra um bókasafnið eins og ég á til að gera í hléum og frímínútum fann ég dáldið athyglisvert, bæði Mýrina og Grafarþögn á ensku. Svo ég tók Grafarþögn að láni og labbaði niðrí bæ, fór á McDonalds (minnið mig á að gera það aldrei aftur, djöfulsins sjálfspíning er þetta) og las Arnald Indriðason.  Var í fríi á þriðjudaginn, man ekkert eftir honum. Á miðvikudaginn var svo stærðfræðiprófið. Það voru hryllilegustu 3 tímar sem ég hef nokkurntíma lifað. Ímyndið ykkur að vera í prófi, getað svarað um það bil þremur spurningum (örugglega vitlaust)  og hafa svo EKKERT að gera í tvo og hálfan tíma. Okkur er banað að fara út, sjáiði til. Síðasta hálftímann sat ég og taldi sekúndurnar á fingrunum, ég er ekki að grínast. Jebb, ég náði að telja upp á 1800.  Hjáplaði ekki að það var ekki einusinni klukka í stofunni. Lynette kom og sótti mig eftir prófið. Rebecca kom svo og gisti hjá okkur í tvær eða þrjár nætur.  Átti frí á fimmtudaginn og minnir að hann hafi verið annsi leiðinlegur, mér leiddist srsly svo mikið að ég endaði á að horfa á mynd með Hugh Grant um meðgöngu Julianne Moore. Þvílík kvöl. 

Vil endilega minnast á það á á einum af þessum frídögum (hef á tilfinningunni að það hafi verið fimmtudagurinn í fyrri prófvikunni) var ég yfirmáta dugleg, tók niður þvottinn af línunni, þreif eldhúsið, horfði á the girl next door, labbaði út í sjoppu, þvoði í tveimur þvottavélum og hengdi það upp, horfði á risky buissness og fór út með hundinn:D Btw, þessar tvær myndir eru nákvæmlega eins.

Söguprófið gekk svipað vel og stærðfræðin, ekki gaman. En eftirá hitti ég Önu, við löbbuðum niðrí bæ, keyptum svaka fancy pítsu, hóst bróðir hennar og systir kom og sóttu okkur og fórum til hennar að horfa á mynd, löbbuðum svo til mín.  Helgin var svo frekar róleg, fór eitthvað til Puki og labbaði um. Vikan hefur verið svipuð, bara endalaust nammiát og sjónvarpsgláp. En um helgina förum við til Lake Taupo og Rotorua, það verður örugglega geggjað:D

Biðst afsökunar á því að hafa látið ykkur lesa þetta, virðist lifa frekar letilegu lífi akkúrat núna.

Ahhh.. man ekki... Þarsíðasta helgi var mjög svo letileg, við vöknuðum eldsnemma á laugardaginn og fórum á markað sem virtist vera tileinkaður eyjabúunum (cook island og þær allar) það var ekkert sérstakt svosum, komum heim um 9 og ég hélt áfram að sofa. Það sem eftir var dagsins og bróðurpart sunnudagsins eyddi ég í Grey's Anatomy maraþon. Við fórum reyndar á sunnudaginn og keyrðum að einhverri strönd og löbbuðum með hundinn í miklu roki. Skólavikan var frekar annasöm, þurfti að taka tvö próf í stærðfræði sem ég hef án efa fallið á, auk þess að þurfa að skila ritgerð í listasögu sem gekk ekkert sérstaklega vel heldur, ég týndi nefnilega blaðinu með fyrirmælunum um hvað ætti að gera, og skilaði inn  ritgerð með allt öðru innihaldi en átti að vera þar, úps. Við fórum líka í skólaferð í sambandi við listasöguna, upp í Auckland University að hlusta á fyrirlestra um há-endurreisnartímabilið og Ameríska nútímalist. Lestin kom allt of seint, rútan var troðfull af fólki og við komumst loksins í háskólann korteri eftir að fyrri fyrirlesturinn byrjaði. Þeir voru báðir frekar leiðinlegir, en mér líkaði samt betur við endurreisnina, frekar en einhverja ameríska konu tala full eldmóðs um einhvern kall sem málaði striga rauðan og bætti síðan í nokkrum  svörtum röndum. Svo tókst mér að tína Student ID kortinu mínu, þarf að láta vita af því a næsta AFS fundi. Ég hafði beðið Don og Lynette að sækja mig í skólann eftir ferðina, en lestin kom hálftíma of seint svo ég var ekki komin á lestarstöðina í Papakura fyrr en 40 mínútum eftir að þau komu, aumingja þau. Ferðin var samt fín uppá heildina, Auckland university virtist mjög flottur (það litla sem ég sá af honum allavega) og þetta var langt um betra en að sitja í kennslustundum í Rosehill.

Tilgangur þessarar færslu var samt meira að segja frá síðustu helgi, en við fórum í helgarferð "up north" eins og Lynette kallar það. Helen þurfti reyndar að vinna, svo við vorum bara þrjú.

Don sótti mig í snemma í skólann á föstudeginum á jeppanum með kerru. Við keyrðum upp í Auckland til bróður Lynette og konu hans, þar sem Don skilaði keðjusög sem hann átti. Michael býr í húsi með bröttustu innkeyrslu sem ég hef séð og engum garði, þar sem húsið er nánast í miðjum frumskógi. (sem er frekar fyndið, í miðri stórborg).

Við fórum svo til einhvers manns sem var að selja Don eitthvað risastórt bátamót (veit ekkert hvað flikkið var) sem tók heillangan tíma að ná útúr skemmu á jörðinni og koma þessu á kerruna. Þetta passaði ekki einusinni, hálfvegis hékk uppá kerrunni. Loksins náðu þeir þó að festa þetta niður og við keyrðum til mömmu Dons í Helensville, losnuðum við kerruna og hittum Lynette.  Við keyrðum upp í bæ sem heitir Whangarei og fórum á mótel. Ég fékk nú ekki að sjá mikið af bænum þetta kvöld, dagurinn hafi verið laaangur, svo ég fékk mér bara egg og beikon bökuna hennar Lynette ( mín fyrsta "pie" í Nýja Sjálandi:D), fór í sturtu og svo beint í rúmið. Morgunin eftir fórum við á fætur frekar snemma, pökkuðum saman og fórum á kaffihús að borða morgunmat við bryggjuna (miiikið af bátum og mjög flott útsýni,  ekki hægt að kvarta undan matnum heldur). Ég verð líka að minnast á það að veðrið var frábært og átti bara eftir að batna það sem eftir var helgarinnar.  

Við keyrðum svo upp í bæ sem heitir Paihia og er í the Bay of Islands. Á leiðinni stoppuðum við í bæ sem hefur einungis orðið frægur vegna almenningsklósettanna, sem eru flísalögð á hátt sem minnti mig á Gaudi í Barcelona. Auk þess voru lestarteinarnir settir á miðri götunni.  Bærinn Paihia var svo fallegur að ég held að ég hafi ekki séð annað eins, allavega ekki fyrr en daginn eftir. Við fórum á annað mótel með pínulítilli  og spikfeitri silky Terrier tík sem tók á móti okkur, hún var algjör dúlla.

Rétt eftir hádegið fórum við í fjögurra tíma bátsferð um víkina, skoðuðum eyjarnar og the Hole in the Rock og svona. Komu líka fullt af höfrungum að synda með bátnum, og svo stökk fullt af fólki út í sjóinn til að leika við höfrungana ("crazy europeans" sagði Lynette) mér var nógu kallt fyrir, eins æðislegt og veðrið var.  Eftir að við komum aftur á mótelið slökuðum við bara á, fengum okkur kvöldmat og gláptum á "hryllingsmynd" (ég varð allavega skíthrædd) með Cate Blanchett. Og auðvitað fór ég  út í næstu búð að kaupa snakk (er orðin háð salt  og vinegar).

Vöknuðum snemma á sunnudaginn og héldum áfram keyrslunni norður. Við stoppuðum í bæ sem heitir Kerikeri, þar sem við fórum á sveitamarkað. Fannst hann miklu áhugaverðari en markaðurinn fyrir viku. Fólk að selja allskonar matvörur og gamall kall að singja If Tomorrow never comes og I'm a believer. Handan götunnar var fólk svo að selja allskonar vörur, einn kall var með fullt af heimasmíðuðum bílum og flugvélum úr tréi og  svo voru básar með fötum og skartgripum Ég keypti ekkert en tók fullt af myndum.

Við héldum áfram í örugglega einn og hálfann tíma þar til við komum að bæ sem heitir Awanui. Við stöppuðum í búð sem selur húsgögn og annað úr 40 þúsund ára gömlum trjádrumbum sem þau grafa upp úr jörðinni. Það var nokkuð áhrifamikið að labba upp hringstiga sem var inni í risastóru eldeldeldgömlu tréi. Tók líka myndir af því.

Við fengum morgunmat/hádegismat á vetingastaðnum þarna, fékk fyrstu búðar-bökuna mína. Mér brá dáldið þegar ég komst að því að þetta var bara ósköp venjulegt gúllas inní smjördeigi.

Við héldum svo áfram og keyrðum í heillangan tíma þangað til við komum að Cape Reinga, nyrsta punkti á Nýja Sjálandi. Það var líklegasta fallegasta útsýni sem ég hef séð. Þetta var svona staður eins og myndunum þar sem fólkið stekkur frá klettasyllum út í sjóinn.

Við löbbuðum niður að vitanum sem var þarna og keyrðum svo aftur til Paihia. Á leiðinni keyrðum við í gegnum risastóran skóg, stoppuðum og skoðuðum 500 ára gömul tré.  

Á mánudaginn fórum við á staðinn þar sem friðarsáttmálinn milli Maóranna og Englendingana var gerður á 19 öld, man ekki hvað hann heitir. Mjög fallegir garðar og hús, og mikið af fuglum. Við borðuðum hádegismat þarna, ég fékk þrjár eða fjórar hnausþykkar pönnukökur með sírópi og berjum og beikoni. Frekar undarlegt en mjööög gott. Við fórum svo að keyra á leið heim (í mjög stórann hring, samkvæmt kortinu) við stoppuðum stutt í einhverjum smábæ við vatn til þess að ég gæti tekið myndir af útsýninu. Síðan keyrðum við að skóginum þar sem Tane mahuta er, sem er stærsta og elsta tré í Nýja Sjálandi,  líklega 2000 ára gamall.

Svo var ferðinni heitið heim á leið, en hún var fullkomnuð með heimsókn í Hlensville þar sem mamma Dons bauð okkur uppá dýrindis súkkulaðiköku (hún hafði bakað aðra auka sem við fórum með heim).

Nenni ómugulega að skrifa um restina af vikunni, en ætla að reyna að setja myndir af ferðinni inná facebook.

Kort af leiðinni:

http://maps.google.co.nz/maps?f=d&source=s_d&saddr=Auckland&daddr=Whangarei+to:Paihia+to:kerikeri+to:Awanui+to:cape+reinga+to:manginangina+to:paihia+to:Waipoua+State+Forest+to:auckland&geocode=%3BFYrp3v0d_fNjCg%3B%3B%3B%3B%3B%3B%3BFRXF3_0d5atYCg%3B&hl=en&mra=ls&sll=-35.639441,173.726807&sspn=4.437216,9.876709&ie=UTF8&z=7

  Síðasta helgi var frekar viðburðarrík. Þegar ég kom heim úr skólanum á föstudaginn tilkinnti Don að mamma hans (sem býr í í bæ vestur af Aukland) og systir hans væru að koma í heimsókn. Rebecca (hostsystirin sem er flutt út) kom líka, og við eyddum kvöldinu bara í kósíheit.  Amman útskýrði fyrir mér allt um heimavistarskóla í Indlandi, Hong Kong og Englandi, og ég komst að því að hún og Don haga sér alveg eins, alveg eins og Margaret (systir hans) og Hannah eru nauðalíkar í hegðun.

Á laugardaginn var svo kveðjupartíið hennar Hönnuh. Við vöknuðum allt of snemma og fórum að versla með Lynette í Pukekohe, sóttum síðan Don og fórum á kaffihús. Um tvöleytið skutluðu þau okkur svo til Gary (vinar Hönnuh) þar sem partíið var um kvöldið. Stuttu seinna kom Chris og Carlos (skiptineminn hans) og við eyddum deginum í að gera allt tilbúið og bara í gamaldags hangs.  Partíið var líka aaaðeins öðruvísi en ég á að venjast, alls ekki á slæman hátt samt. Í fyrstalagi byrjaði það klukkan 6. Það var út í risastórum skúr, bara eitthvað um 15 manns með þungarokk í botni. Hei, ég get samt sagt það að ég talaði 12 sinnum meira þarna heldur en ég er vön að gera við svona aðstæður:D Helen og Don komu og sóttu mig klukkan tíu, sem mér fannst svosum allt í lagi miðað við það að hafa hlustað á Rammstein í botni í 4 tíma. Hannah varð eftir og eftir því sem hún sagði mér entist partíð til fjögur.

Á Sunnudaginn vakti Don mig og spurði hvort ég vildi ekki egg og beikon og sveppi og ristað brauð, svona eins og það væri einhver spurning. Um morgunin fór hann svo með okkur Helen og kynnti okkur fyrir nágrannanum á næsta bæ. Það vill svo til að þessi maður á RISASTÓRANN skúr á landareing sinni. Inn í honum geymir hann tvær litlar flugvélar sem að hann flýgur stundum sem hobbí, aðra frá seinni heimstyrjöldinni og hina frá áttunda áratugnum. Þar var líka þyrla í pörtum, óendanlega kúl retro kappakstursbíll, tveir bílar frá 6. eða 7. áratugnum, eldgamlan brunabíl og örugglega fullt af fleiri skemmtilegum hlutum sem ég er að gleyma. Ég sé enn eftir að hafa ekki tekið myndavélina með, en ég er að plana að fá hann til að hleypa mér aftur inn í skúrinn með myndavélina. Don tók samt mynd af mér sitjandi í seinni heimstyrjaldar flugvélinni!

Þegar við komum til baka var klukkan ellefu, það var planaður AFS fundur upp úr hádeginu á heimilinu okkar. Svo þegar Hannah kom heim henntum við öllu draslinu í herberginu okkar  inn í skáp og Chris kom með Raphael (frá Basilíu) og Carlos uppúr tólf. Um eittleytið fór fólkið svo að streyma til okkar. Þetta átti víst að vera grillveisla en þar sem það var hellirigning fór útivistin fyrir bí. Þetta var samt bara mjög skemmtilegt, Hanna frá Íslandi var þarna svo ég fékk að tala nokkrar setningar af íslensku, liggaliggalá:D

Skólavikan var frekar strembin. Ég byrjaði mánudaginn á því að halda ræðu fyrir 1/ 3 af skólanum, og held að þetta hafi verið það pínlegasta sem ég hef gert. Það skánar svo ekki þar sem ég þurfti að halda sömu ræðu aftur á miðvikudaginn. En mánudagurinn var bara almennt séð slæmur dagur, Lynette vakti mig seinna en venjulega þar sem fötin mín voru enn í þurkaranum, svo hún skutlaði mér í skólann, sem var náttúrlega allt í lagi. Svo kom að þessari helv... ræðu, og nokkrir óskemmtilegir hlutir fylgdu á eftir sem ég ætla ekki einusinni að nefna. Rútan sem ég tek heim kemur ALLTAF 20 mínútur eftir að skólinn klárast, svo ég ákvað að hlaupa út í sjoppu að kaupa súkkulaði. Þegar ég kom til baka var rútan komin og farin, þar sem akkúrat þennan dag var starfsdagur kennara hjá Primary skólunum sem gerði rútubílstjóranum kleift að koma einu sinni á réttum tíma að sækja okkur.  Ég þurfti sem sagt að láta skrifstofukonurnar hringja í Lynette og biðja hana að sækja mig, í annað skipti sama daginn. Til gamans má geta að á meðan ég var að bíða eftir henni var verið að handtaka einhvern 14 eða 15 ára strák fyrir framan skrifstofuna (það er alltaf lögregluþjónn í skólanum) og það komu tveir lögreglubílar með sírenurnar á fullu og samanlagt 6 löggur til þess að handtaka strákinn.

Eins og ég sagði, ég þurfti að halda ræðuna aftur á miðvikudaginn, ekki gaman. Ég átti að gera það aftur á fimmtudaginn, en það var dagurinn sem Hannah fór til Finnlands svo að ég sleppti skólanum. Það voru 14 eða 15 manns sem fylgdu Hönnuh á flugvöllinn (samanlagt 3 þegar ég fór...) og hún fór í gegnum tollhliðið um 10 leytið. Ég fór svo með Rebeccu og Helen og fékk alvöru McDonalds máltíð, BigMac og franskar og kók. Frekar ógeðfellt svona eftirá. Við fórum svo heim til Rebeccu og horfðum á A fish called Wanda. Á meðan ég hló mig máttlausa voru þær bara "This movie is so weird..."

Á föstudaginn fluttum við rúmin úr herberginu, og settum annað rúm sem þau keyptu fyrir nokkrum vikum inn í staðinn. Það er u.þ.b tvöfallt stærra en þau rúm sem ég er vön að sofa í svo það ætti að vera nóg pláss fyrir mig og köttinn.

Ég eyddi laugardaginum í algjöru letikasti, fékk mér morgunmat og héllt svo áfram að sofa, las og fór svo út í göngutúr með myndavélina og hundinn. Um kvöldið fórum við og fengum "take away" sem í þessari fjölskyldu þýðir það að keyra í Pukekohe , allir velja sér sinn veitingastað og svo er farið á milli staða. Við fórum heim með kínverskan mat handa Don, tælenskan handa Lynette og pizzu handa mér og Helen.  

Í gær fórum við í áttræðisafmæli til frænku Don, þar sem var fullt af nýsjálenskum ættmennum Dons sem ég þekkti náttúrlega ekkert. Það var... athyglisvert. Eftir það fórum við í stutta heimsókn til mömmu hans og systur. Þær búa á stóru landi með fullt af hólfum og skemmum. Það voru örugglega 5 eða sex hundar, minnsta kosti einn köttur, nokkur stórfuruleg svín, asnar og nokkrir hestar í sjónmáli. Það fyrsta sem kemur í höfuðið til þess að lýsa þessum stað er líklega Sjónarhóll.

Man ekki eftir fleiru í bili, nema eftir tvær eða þrjár vikur förum við í helgarferð eitthvert norður, það verður örugglega geggjað Allavega, fyrir ykkur sem við á, gangi ykkur vel að byrja aftur í skólanum

Kannski kominn tími fyrir mig að láta aðeins heyra í mér.

Á laugardaginn í síðustu viku fóru Don og Lynette með mig til Auckland. Við keyrðum uppá einhverja hæð þar sem maður gat séð yfir nánast alla borgina, tók nokkuð margar myndir þar.  Það byrjaði svo að rigna, og við fórum á kaffihús og ég fékk heitt súkkulaði. Þau tóku mig á ferju um borgina, sem ég hefði kannski notið aðeins betur ef það hefði ekki verið hellirigning. Fórum svo á sædýrasafn með þar sem voru fullt af mörgæsum, sá líka risastóra djöflaskötu, og auðvitað fullt af fiskum. Fengum okkur svo ís og fórum aftur á ferjuna og keyrðum svo heim. Þetta var æðislegur dagur en ég hlakka samt til að fara aftur til Auckand í betra veðri.

  Á sunnudaginn fóru Don og Lynette að vinna við mótelið, svo ég og Hannah vorum einar heima. Hanna bauð Chris í heimsókn og ég tók mér góðan göngutúr og labbaði útí næstu sjoppu. Þau eyddu svo deginum í að horfa á Valkyre á meðan ég hámaði í mig sælgæti og las Chamber of secrets, en ég hef verið staðráðin í að lesa bókaflokkinn aftur eftir að ég sá myndina. Gengur ágætlega hingað til, er komin góða leið með þriðju bókina. Um kvöldið fékk ég fjölskylduna til að horfa með mér á Engla alheimsins. Ég hef ekki hugmynd um hvernig þeim fannst hún, það eina sem Don sagði þegar myndin var búin var "Pretty dark stuff, eh?".

   Það var starfsdagur kennara á fimmtudaginn, svo ég og Hannah máttum sofa út. Helen kom reyndar inn í herbergið okkar klukkan átta um morguninn og upplýsti okkur um það að við værum löngu búnar að missa af rútunum, haha. Allavega, Hannah þurfti að fara til tannlæknis í Papakura, og við ætluðum að líta í búðir í fyrst, svo host-amman kom og sótti okkur, fór með okkur í Pukekohe þar sem við rölltum um bæinn í tvo tíma, hun keyrði okkuur svo í Papakura og ég fór í búðir með ömmuni á meðan Hannah var hjá tannlækninum. Við fórum svo til baka til Pukekohe, þar sem Hannah fór í vinnuna en ég hitti Don á mótelinu og við fórum síðan heim uppúr fjögur, svo þessi dagur fór aðallega í skutl hingað og þangað á milli bæja.

Í gær fór ég með Lynette að skutla Hönnuh í vinnuna, Lynette fór síðan að sinna nokkrum erindum og svo fórum við á kaffihús með Don, ég fékk risastórann bikar með köldu kakói með rjóma á, aaaðeins of stór kaloríusprengja. Vinafólk þeirra kom svo í mat um kvöldið, þau komu með gestaþraut sem Welsbyfjölskyldan hafði lánað þeim og var búið að gera þau brjáluð síðustu mánuði. Eftir of marga klukkutíma með hausinn niðrí þessu helv... komst ég að þeirri niðurstöðu að þetta sé annað hvort gallað eða eins tilgangslaust og formúlukennt og rúbikskubbarnir.

  Ég á enn eftir að sætta mig við þennan skóla,  hann er svo risastór og með krökkum alveg niðrí 13 ára. Krakkarnir á mínum aldri haga sér líka... hmm, aðeins öðruvísi en ég var búin að venjast í kennslustundum í MH.  Ég er enn að venjast náminu, listasaga og saga eru fínir tímar, en við erum að lesa Catcher in the Rye í ensku, og ég við vara alla þá við sem mögulega geta komist hjá því, EKKI  lesa þessa bók, þið munuð bókstaflega (já ég sagði það) leggjast í mók og drepast hægum dauðdaga. Ég skil ekkert í stærðfræði, bæði útaf enskunni og já, ég hef  komist að þeirri niðurstöðu að tölur bráðna bara í hausnum á mér. Ég er samt virkilega að meta myndlistina. Hinir krakkarnir eru að gera þrjú risastór veggspjöld sem þau nota til að festa á fullt af myndum sem sína einhverja voða listræna hugmynd og þróun á myndefninu. Kennarinn sagði að þetta væri svo tímafrek vinna ég mætti ráða hvort ég vildi eyða tíma í þetta, eða bara mæta í tíma og teikna frjálst, svo ég eyði kennslustundunum bara að teikna nokkurnvegin hvað sem mér dettur í hug.

Allavega, sé fram á rólegan dag í dag, er að hugsa um að fara aftur í göngutúr um sveitina uppí sjoppuna nokkrum kílómetrum í burtu. Kannski voða tilgangslaust þvaður hjá mér, hefur ekkert mikið gerst, en hverjum er ekki sama...

Datt í  hug að eyða smá tíma í að bogga...

Byrjaði í skólanum á mánudaginn í síðustu viku. Lynette og Don keyrðu mig fyrstu tvo dagana, en síðan þá hef ég tekið skólarútuna. Svosum allt í lagi með það fyrir utan þá staðreynd að hún stoppar hér fyrir utan og tekur mig uppí klukkan 7:25. Þarf semsagt að vakna klukkan 6:40 til þess að ná henni. Þið eruð ekki einusinni búin að borða kvöldmat á þeim tíma! Það fyndna er að skólinn byrjar ekki fyrr en 8:40, og rútan er ekki nema 20 mínútur á leiðinni. Jebb, bókasafnið er ekki einusinni opna á þeim tíma og þetta er fyrsta ríutan sem mætir á svæðið, svo ég þarf að eyða 50 mínútum í að ráfa um skólalóðina.

Annars líður mér dáldið eins og ég sé komin aftur í Selásskóla þarna, engin heyrnatól á bókasafninu hér, þakka þér kærlega fyrir! Auk þess sem krakkarnir gera ekkert annað en að blaðra í tímum. Gaurinn sem sér um skiptinemana sagði við okkur að við þyrftum að halda ræðu fyrir húsið okkar í skólanum, s.s 1/6 af 2000 manna skóla, eftir nokkrar vikur. Þar sem ég fæ yfirleytt alvarlegt kvíðakast og taugaáfall í hvert sinn sem ég þarf að segja eitthvað upphátt fyrir framan bekkinn minn heima, verður gaman að sjá hvort ég nái að halda uppí mér ælunni ef eitthvað verður af þessu.

Ég er í Year 13 svo að ég þarf ekki að vera í skólabúning, sem betur fer. Og mamma, það er nákvæmlega engin breyting á móralnum vegna skólabúninganna, þetta er bara eins og að vera í risastórri mauraþúfu af bláu fólki í ljótum skóm.

Krakkarnir eru samt allir mjög vinalegir. Ég er í myndlist, listasögu, sögu, ensku og stærðfræði fyrir Year 12. Ég er reyndar ekki almennilega komin inn í þetta alltsaman ennþá, en það kemur.

Hitti hina skiptinemana á föstudaginn og sunnudaginn, það var gaman:D Fór líka með Hönnuh, Helen og Chris (vini Hönnuh) í verslunarmiðstöð og fórum svo á Harry Potter.

Annars er ég nokkuð viss um að ég sé þegar orðin Another Fat Student, er búin að LIGGJA í sælgæti síðustu vikuna (ég fékk fráhvarfseinkenni vegna kókleysis  svo Hannah og Helen komu báðar með sitthvora 1.5 lítra flösku heim frá skólanum einn daginn. Þegar við fórum í bíó týmdi ég ekki að kaupa 0.6 lítra kókdollu þar sem þær eru tvöfallt dýrari en helmingi stærri flöskur, eins undarlegt og það er, svo að við keyptum bara pakka með 8 dósum og svona 10 poka af nýsjálensku sælgæti. Ég hef EKKERT hreyft mig þar til í dag, bara labbað sem svarar 0.5 km samanlagt. Í dag var ég reyndar í gati í skólanum og ákvað að fara í smá göngutúr, skoða bæinn og svona.  Ég týndist náttúrlega og þurfti að spurja einhvern vegavinnuverkamann til vegar.  Það er ennþá ískallt á nóttunni, en núna er komin frekar sterk sól á daginn, svo það er svakalega gaman að vakna klukkan hálf sjö á morgnanna og fara í hlýjustu fötin sem eg finn, er síðan algjörlega að stikna um hádegið.

Ahh, góðir tímar.

Jebb, komin til Nýja Sjálands. Flugið var alls ekki eins leiðinlegt og ég bjóst við, ég svaf lengst af til Englands, og á Heathrow fundum við okkur bara þægilega stóla, horfðum á nokkra friends þætti og svona, fórum bara í búðir og létum tímann líða. Flugið frá London til Hong Kong var andskoti slæmt samt, ég náði að sofna í svona tvo tíma  eða eitthvað eftir að hafa glápt á endalaust margar myndir og Grey’s Anatomy þætti, vaknaði síðan og Þóra og Guðmunda voru steinsofandi, svo ég þurfti að glápa á enn fleyri myndir. Svo sofnaði ég í svona tvo tíma í viðbót í endann. Við vorum tvo tíma í Hong Kong, og það var HEITT, vá við vorum að stikna. En ég náði að skipta um föt og svona. Í fluginu frá Hong Kong til Auckand svaf ég í alveg 5-6 tíma eða eitthvað, það var frekar næs.

Á flugvellinum í Auckland okkur gert ljóst að það var stranglega bannað að koma inn í landið með nokkurskonar mat, plöntur eða fótabúnað sem hafði verið notaður í kringum húsdýr. Svo ég var eiginlega orðin skríthrædd um allt sælgætið mitt, en það bjargaðist alltsaman.  Hannah, Don og Helen tóku á móti mér á flugvellinum, þar sem ég sagði bless við Þóru og Guðmundu (greyið Guðmunda þurfti að fara í annað flug til Christchurch) og fór í svona 30 mínútna bíltúr heim með fjölskyldunni. Það er svo flott alltsaman hérna, sveitin er æðisleg. Hingað til hef ég reyndar séð mun fleiri kýr heldur en kindur. Hundurinn tók voða vel á móti mér, en hefur samt dregið sig saman síðan þá. Ég held samt að hún sé að venjast mér. Stuttu eftir að við komum heim fórum við aftur út að versla í risasstórri matvöruverlun, og þá fyrst fékk ég alvöru sjokk, þar sem ég sá að lítil kók kostar 2.60 eða eitthvað hérna (held að dollarinn sé 80-90 krónur). Stelpurnar sögðu samt að ég gæti keypt það miklu ódýrara en ég á enn eftir að finna hvernig það virkar. Svo ég hef verið kóklaus síðan á föstudaginn

    Það sem eftir var af deginum vorum við aðalega hangandi fyrir framan sjónvarpið. Það er alveg ískallt inni í húsinu á kvöldin svo ég var búin að dubba mig upp í flíspeysuna og buxurnar sem ég hef sofið í síðan. Ég var svoleiðis að deyja úr þreytu um sexleitið að Don og Lynette sögðu mér bara að fara að sofa. Ég fékk reyndar heimsókn um miðja nóttina þegar Oily stökk uppí til mín, og ég hef það á tilfinningunni að hún verði hitapokinn minn næstu mánuði þar sem hún svaf líka til fóta hjá mér í nótt.

Næsta dag fóru Hannah og Helen báðar í vinnuna, en Don og Lynette keyrðu með mig að Maraetai, strandbæ við austurhluta eyjunnar.  Þar fengum við okkur hádegismat og gengum aðeins eftir ströndinni. Það var svo ótrúlega flott þarna, ég sé hálfpatinn eftir því að hafa ekki tekið með myndavélina. BTW, ég hef ekki tekið neinar myndir eftir a ég gerði tilraun til þess að við tollinn á Heathrow, þar sem þessi gaur kom til mín og lét mig eyða þeim öllum. Ástæðan fyrir því að ég hef ekki tekið myndavélina upp síðan þá er samt meira útaf leti heldur en hræðslu við klikkaða tollgaura.  

Ég tók uppúr töskunni seinna um daginn og Lynette keyrði svo með mig að annarri strönd nær heimilinu, sem hún sagði reyndar að væri yfirleitt frekar ljót.  Um kvöldið var rugby leikur, gaurarnir í All Blacks gerðu (dönsuðu?) Haka, sem var frekar flott. Ég var samt alveg að detta útaf í miðjum leiknum svo ég fór bara að sofa. Í dag komu vinir Hönnuh í heimsókn, einn þeirra var skiptinemi í Sviss fyrir nokkrum árum og var með skiptinema sem býr hjá honum núna, strák sem er frá Paragvæ. Svo við eyddum deiginum bara að rabba við þá.

Á morgun byrja ég svo í skólanum, Lynette ætlar að keyra mig fyrsta daginn og eftir það tek ég rútu.

Fjölskyldan er bara mjög skemmtileg, ég er búin að gefa þeim lakkrísinn og djúpurnar, svo ég er eiginlega farin að örvænta, það er svo lítið nammi eftir.

Maturinn hérna er samt mjög fínn, á laugardaginn fékk ég risastórann disk með tveimur eggjum, ristuðu brauði, einhverju steiktu kartöflu/laukdæmi og beikoni í morgunmat. Þar sem ég hafði ekki étið neitt að viti síðan úr fluginu var þetta goooott. Eitt sem mér fannst frekar skrítið var a það er einginn lás á klósettinu, þegar ég spurði Hönnuh út í það sagði hún að það væri ekkert mál, maður færi ekkert inn í herbergi ef hurðin er lokuð án þess að banka. Svo ég hef vanist því furðu fljótt að fara á klósettið án þess að vera með lás.

Hitti síðan afann og ömmuna , þau eru algjörar dúllur. Afinn er voða spenntur fyrir Íslandi og ég skrifaði niður stafrófið fyrir hann, eyddi síðan heilmiklum tíma í að segja honum að við værum líka með stóra og litla stafi og tengiskrift, haha. Hann sagði reyndar að hann hefði aldrei lært annað tungumál en ensku, svo það er kannski skiljanlegt.

Allavega, hingað til er allt gott að frétta.

 Ég ætla að reyna að blogga eitthvað hérna á meðan ég verð úti í Nýja Sjálandi sem skiptinemi, hvort ég hef nennu og tíma í það þegar að því kemur er svo annað mál.  Við förum þrjár á vegum AFS frá Keflavík eftir 8 daga og verðum í heila tvo sólarhringa í fluginu, þurfum að bíða á Heathrow í 9 stutta tíma og svona, voða gaman. 

Host fjölskyldan mín býr á hálfgerðum sveitabæ sirka 50 km frá Auckland, og hún samanstendur af Lynette og Don Welsby (host foreldrarnir), Rebeccu ('87)  Helen ('90) og Hönnuh ('92). Rebecca er flutt út og Hannah ætlar sem skiptinemi til Finnlands í ágúst. Þau eiga Standard Poodle tík, tvo ketti og risastórann maís akur. Þessi fjölskylda virðist bara æðisleg, en ég verð hjá þeim í 6 mánuði. Ég fer í Rosehill college í Pukekohe, sem er 2000 manna skóli í u.þ.b. 20 km fjarlægð frá heimilinu.

Núna er ég bara að deyja úr spennu og get ekki beðið.